Economic and Demographic Effects of Public Pension Expenditures: The Case of Türkiye

Bu çalışma, Türkiye'nin kamu emeklilik harcamalarını etkileyen ekonomik ve demografik faktörleri analiz ederek sosyal güvenlik sistemine ilişkin önemli bulgular sunmayı amaçlamaktadır. Kişi başına düşen GSYİH, kamu borcu, vergi gelirleri ve yaşlı bağımlılık oranının kamu emeklilik harcamaları üzerindeki kısa ve uzun vadeli etkileri, 1980-2019 dönemine ait yıllık veriler kullanılarak ARDL sınır testi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Analiz sonuçları, kişi başına düşen GSYİH’nin kamu emeklilik harcamalarını uzun vadede azalttığını, kamu borcunun ise bu harcamalar üzerinde pozitif bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Vergi gelirlerinin etkisi sınırlı bulunurken, yaşlı bağımlılık oranının kamu emeklilik harcamaları üzerindeki en güçlü belirleyici olduğu görülmüştür. Kısa vadede ise hata düzeltme modeli, sistemin uzun vadeli dengeye hızla döndüğünü göstermiştir. Çalışma, sosyal güvenlik reformlarının ve demografik politikaların önemine dikkat çekerek, mali sürdürülebilirliği artırmak için politika önerileri sunmaktadır. Bununla birlikte, çalışma dönemin güncelliğiyle sınırlıdır ve sağlık harcamaları veya işgücü piyasası dinamikleri gibi diğer faktörleri içermemektedir. Bu bağlamda, bulgular Türkiye için olduğu kadar benzer sorunlarla karşılaşan ülkeler için de önemli bir rehber niteliğindedir. Çalışma, sosyal güvenlik sistemlerinin yeniden yapılandırılmasına yönelik özgün bir katkı sunmaktadır.

This study aims to provide important findings on Turkey's social security system by analysing the economic and demographic factors affecting public pension expenditures. The short and long-run effects of GDP per capita, public debt, tax revenues and elderly dependency ratio on public pension expenditures are evaluated by ARDL bounds testing method using annual data for the period 1980-2019. The results of the analysis reveal that GDP per capita decreases public pension expenditures in the long run, while public debt has a positive effect on these expenditures. While the effect of tax revenues was found to be limited, the elderly dependency ratio was found to be the strongest determinant of public pension expenditures. In the short run, the error correction model shows that the system quickly returns to long-term equilibrium. The study highlights the importance of social security reforms and demographic policies and provides policy recommendations to enhance fiscal sustainability. However, the study is limited by the topicality of the period and does not include other factors such as health expenditures or labour market dynamics. In this context, the findings provide important guidance for Turkey as well as for countries facing similar problems. The study offers an original contribution to the restructuring of social security systems.