REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD

Fatih Kaya; Cem Koçak; Burak Doğangün; Taha Bahadır Saraç

doi:10.37880/cumuiibf.1940735

TR EN

FAİZ ORANI–ENFLASYON İLİŞKİSİNDE REJİM DEĞİŞİMİ: YUMUŞAK YEREL PROJEKSİYONLAR YÖNTEMİ İLE TÜRKİYE’DE KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ

Abstract

Bu çalışmada, Yumuşatılmış Yerel Projeksiyonlar (YYP) yöntemi kullanılarak faiz oranının enflasyon ile iki yönlü ilişkileri 2007–2018 dönemi ve 2018–2025 dönemi karşılaştırılarak incelenmektedir. Durağanlık dışında katı istatistiksel varsayımlar gerektirmeyen YYP yönteminin esnek yaklaşımı sayesinde, kısa ve uzun dönem ilişkiler açığa çıkarılabilmektedir. Bu çerçevede, çalışmanın ekonometrik açıdan literatüre üç metodolojik yenilik getirmesi hedeflenmiştir. Bu yenilikler, YYP’nin etki-tepki fonksiyonları sayesinde kısa ve uzun dönem ilişkilerin ilgili iktisat kuramlarına uygun olup olmadığının da denetlenebilecek şekilde ortaya konulabilmesi, tüketici fiyat endeksinin (TÜFE) ve üretici fiyat endeksinin (ÜFE) birlikte kullanılmasıyla, faiz oranı ile enflasyon arasındaki ilişkilerin denetlenebilmesi ve iki dönemin karşılaştırılması ile 2018 yılındaki rejim değişikliğinin ortaya konulması olarak sıralanabilir. Çalışmamızda, 2007–2018 döneminde faiz oranından enflasyona doğru etkinin uzun dönemde (yaklaşık 4 yıl) pozitif, enflasyondan faiz oranına doğru etkinin ise kısa dönemde (yaklaşık 6 ay) pozitif olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar, söz konusu dönemde Neo-fisher etkisinin kısmen sağlanabildiğini, Fisher etkisinin geçerli olmadığını, Taylor tipi bir kuralın uygulanabilir olduğunu ve maliyet ile kur geçişkenliğinin enflasyonu belirlemede baskın olabildiğini göstermektedir. 2018–2025 dönemi için ise faiz oranından enflasyona doğru etkinin kısa dönemde (yaklaşık 5 ay) negatif, enflasyondan faiz oranına doğru etkinin ise ilişkisiz veya negatif olduğu bulunmuştur. Bu bulgular, Yeni Keynesyen çerçeveyle uyumlu olacak şekilde, kısa vadeli fakat geçici bir dezenflasyonun söz konusu olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, 2007–2018 döneminde faiz–enflasyon kanalının uzun dönemde güçlü işlediği ancak fiyat istikrarında kısmen başarısız kalındığı, 2018–2025 döneminde ise parasal aktarım mekanizmasının kısa dönemde sınırlı etkiler üreten zayıf bir yapıya dönüştüğü görülmektedir. Bu karşılaştırma, 2018–2025 döneminde, 2007–2018 dönemine kıyasla para politikasının yönü, etkinliği ve kredibilitesinde belirgin bir bozulma olduğunu göstermektedir. Böylece, bu çalışma, Türkiye’de 2018 yılında faiz oranı-enflasyon ilişkileri açısından bir rejim değişikliği olduğunu gösteren, literatürde ilk çalışma olması açısından önemlidir.

Keywords

REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD

Abstract

This study investigates the bidirectional relationship between interest rates and inflation in Türkiye by employing the Smooth Local Projections (SLP) method to compare the periods 2007–2018 and 2018–2025. This method, which requires only stationarity as a statistical assumption, facilitates the identification of both short-term and long-term dynamics. Three methodological innovations are introduced. First, short-term and long-term relationships are presented in a format that permits verification of their consistency with economic theories through impulse-response functions. Second, the relationship between interest rates and inflation is jointly analyzed using both the Consumer Price Index (CPI) and the Producer Price Index (PPI). Third, a regime shift in 2018 is identified through comparative analysis of the two periods. The analysis indicates that during 2007–2018, the effect of interest rates on inflation was positive in the long term (approximately four years), while the effect of inflation on interest rates was positive in the short term (approximately six months). Results suggest that the Neo-Fisher effect was partially realized, the Fisher effect was not valid, a Taylor-type rule was applicable, and cost and exchange rate pass-through mechanisms likely dominated inflation dynamics. In contrast, for 2018–2025, the effect of interest rates on inflation was negative in the short term (approximately five months), and the effect of inflation on interest rates was either insignificant or negative. These findings, which are consistent with the New Keynesian framework, indicate the presence of a short-term, temporary disinflationary process. Overall, the 2007–2018 period was characterized by a strong long-term interest rate–inflation channel that was only partially effective in achieving price stability. In contrast, the 2018–2025 period exhibited a weakened monetary transmission mechanism with limited short-term effects. This comparison demonstrates a significant deterioration in the direction, effectiveness, and credibility of monetary policy during 2018–2025 relative to 2007–2018. This study is the first in the literature to empirically identify a regime shift in interest rate–inflation relationships in Türkiye in 2018.

Keywords

References

Abdioğlu, Z., & Yamak, N. (2024). Fisher hipotezinin testi: zamana bağlı değişen katsayılar tahmini. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3), 634-656.
Akça, T. (2023). Assessment of exchange rate, interest and inflation spiral based on neo-Fisher approach: The case of Türkiye. İzmir İktisat Dergisi, 38(3), 587-607.
Akdeniz, C., & Çatık, A. N. (2019). Finansal koşullarin Taylor kuralinin geçerliliği üzerindeki etkisi: Türkiye üzerine ampirik bulgular. TESAM Akademi Dergisi, 6, 107-126.
Albayrak, N., & Abdioğlu, Z. (2015). Geriye Ve İleriye Dönük Para Politikası Reaksiyon Fonksiyonlarının Tahmini: Taylor Kuralı. Suleyman Demirel University Journal of Faculty of Economics & Administrative Sciences, 20(4).
Alimi, S. R., & Ofonyelu, C. C. (2013). Toda-Yamamoto causality test between money market interest rate and expected inflation: the Fisher hypothesis revisited. European Scientific Journal, 9(7).
Altunöz, U. (2019). Faiz Haddinin Ekonominin Gelir Ve Enflasyon Seviyesine Uyum Sağlayabilirliği: Türkiye Ekonomisi İçin Taylor Kuralı Analizi. Journal of Mehmet Akif Ersoy University Economics and Administrative Sciences Faculty, 6(1), 49-63.
Andrews, D. W. (1991). Asymptotic normality of series estimators for nonparametric and semiparametric regression models. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 307-345.
Bal, H., Tanrıöver, B., & Erdoğan, E. (2016). Determining the Policy Interest Rates of the Central Bank within Framework Taylor Rule: Stochastic Trend Approach. International Journal of Academic Values Studies, (7), 95-106.

Ball, L. M. (1999). Policy rules for open economies. In Monetary policy rules (pp. 127-156). University of Chicago Press.
Barnichon, R., & Brownlees, C. (2019). Impulse response estimation by smooth local projections. Review of Economics and Statistics, 101(3), 522-530.
Bayat, T. (2011). Turkiye’de Fisher Etkisinin Geçerliliği: Doğrusal Olmayan Eşbütünleşme Yaklaşımı. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (38), 47-60.
Bernanke, B. S., & Gertler, M. (1995). Inside the black box: the credit channel of monetary policy transmission. Journal of Economic perspectives, 9(4), 27-48.
Bernanke, B. S., & Mishkin, F. S. (1997). Inflation targeting: a new framework for monetary policy?. Journal of Economic perspectives, 11(2), 97-116.
Blanchard, O., & Sheen, J. (2013). Macroeconomics; Australasian Edition. Pearson Higher Education AU.
Campa, J. M., & Goldberg, L. S. (2005). Exchange rate pass-through into import prices. Review of Economics and Statistics, 87(4), 679-690.
Cengiz, V. (2009). Parasal Aktarım Mekanizması İşleyişi Ve Ampirik Bulgular. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (33), 225-247.
Chen, X. (2007). Large sample sieve estimation of semi-nonparametric models. Handbook of econometrics, 6, 5549-5632.
Chowdhury, I., Hoffmann, M., & Schabert, A. (2006). Inflation dynamics and the cost channel of monetary transmission. European Economic Review, 50(4), 995-1016.
Clarida, R., Gali, J., & Gertler, M. (2000). Monetary policy rules and macroeconomic stability: evidence and some theory. The Quarterly journal of economics, 115(1), 147-180.
Crowder, W. J. (2020). The Neo-Fisherian hypothesis: empirical implications and evidence?. Empirical Economics, 58(6), 2867-2888.
Çinko, L. (2017). Validity of The Fisher Hypothesis in Türkiye. SSRJ| Social Sciences Research Journal| e-ISSN: 2147-5237| Frequency: Continuous Publication| Dates of Publication: 2012-9999| International Academic Journal, 6(01), 53-64.
Değirmen, S. (2008). Türkiye’de Ortodoks İktisat Politikası ve IMF: Enflasyon Raporları. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 2(2), 133-148.
Doğan, B., Eroğlu, Ö., & Değer, O. (2016). Enflasyon ve faiz oranı arasındaki nedensellik ilişkisi: Türkiye örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 405-425.
Eilers, P. H., & Marx, B. D. (1996). Flexible smoothing with B-splines and penalties. Statistical science, 11(2), 89-121.
Ekşioğlu, E. (2025). Türkiye’de Kredi Kartına Dayalı Ödemeler Ve İhtiyaç Kredisi Faizinin Enflasyona Etkisi Üzerine Bir Uygulama. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(1).
Engin, İ. (2022). 1980 Sonrası Dönemde Türkiye’de Uygulanan Ortodoks İstikrar Programları: 24 Ocak ve 5 Nisan Kararları. Fiscaoeconomia, 6(3), 1173-1193.
Fisher, I. (1930). The theory of interest as determined by impatience to spend income and opportunity to invest it. Macmillan.
Gedik, A. (2021). Enflasyon ve faiz oranı ilişkisi: Fisher hipotezinin Türkiye için geçerliliği. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (27), 615-624.
Gerlach, S., & Schnabel, G. (2000). The Taylor rule and interest rates in the EMU area. Economics Letters, 67(2), 165-171.
Gómez, V., & Maravall, A. (1996). Programs TRAMO and SEATS, instruction for user (beta version: September 1996). Banco de España.
Gögül, P. K., & Songur, M. (2016). Türkiye’de enflasyon hedeflemesi stratejisinde araç kural “Taylor kuralı” mı? 2006-2015. Maliye Araştırmaları Dergisi, 2(1), 21-41.
Gök A. (2018), Türkiye İçin Fısher Hipotezinin Geçerliliğinin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Trabzon, Mayıs
International Monetary Fund. (2007). The special data dissemination standard: Guide for subscribers and users. International Monetary Fund.
Ioana, P. (2017). Monetary policy and inflation: Is there a Neo-Fisher effect? Evidence from inflation targeting countries in Central and Eastern Europe. Ovidius University Annals, Economic Sciences Series, 17(1), 578-583.
Jordà, Ò. (2005). Estimation and inference of impulse responses by local projections. American economic review, 95(1), 161-182.
Karagöz, K., & Özkubat, G. (2024). Türkiye’de Enflasyon Oranı-Faiz Oranı İlişkisi: Geleneksel ve Bayesyen VAR Yaklaşımından Kanıtlar. Uluslararası Muhasebe ve Finans Araştırmaları Dergisi, 6(2), 63-81.
Kaygısız, A. D., & İşcan, H. (2019). Türkiye’de döviz kuru, enflasyon ve faiz oranı ilişkisi: 2009-2017 uygulaması. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (17), 581-604.
Koru, H., & Gökçe, A. (2024). Para Politikasi Strateji Değişimlerinde Enflasyon Faiz İlişkisinin Ampirik Analizi: Türkiye Ekonomisinde Fisher Etkisi (2010-2024). Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 7(4).
Mankiw, N. G. (2010). Macroeconomics, Seventh Edition, New York, NY: Worth Publishers.
Mishkin, F. S. (1995). Symposium on the monetary transmission mechanism. Journal of Economic perspectives, 9(4), 3-10.
Mishkin, F. S. (1996). The Channels of Monetary Transmission: Lessons for Monetary Policy. NBER Working Paper No. 5464.
Mishkin, F. S. (2002). The role of output stabilization in the conduct of monetary policy. International Finance, 5(2), 213-227.
Mitchell‐innes, H., Aziakpono, M. J., & Faure, A. P. (2007). Inflation targeting and the Fisher effect in South Africa: An empirical investigation. South African Journal of Economics, 75(4), 693-707.
Olgun, M. E. (2022). Interest rate and inflation: Is there a Fisher or neo-Fisher effect? Evidence from Türkiye. Yönetim Bilimleri Dergisi, 20(45), 759-775.
Özbek, S., & Taş, S. (2023). Enflasyon ve faiz ilişkisinin Fisher ve Neo-Fisher etkilerinin panel ekonometrik analizi. Sakarya Üniversitesi İktisat Dergisi, 12(1), 83-109.
Özkurt, İ. C., & Özyakışır, D. (2025). Türkiye'de Faiz Oranı Geçişi Bağlamında Politika Faizinin Rolü Ve Etkinliğine İlişkin Bir Analiz.
Phillips, P. C., & Perron, P. (1988). Testing for a unit root in time series regression. biometrika, 75(2), 335-346.
Racine, J. (1997). Feasible cross‐validatory model selection for general stationary processes. Journal of Applied Econometrics, 12(2), 169-179.
Seo, B., & Kim, S. (2007). Rational expectations, long-run taylor rule, and forecasting inflation. Seoul Journal of Economics, 20(2), 239-262.
Sugözü, İ. H., & Kizi, A. D. (2024). Is The Fısher Or Neo-Fısher Effect Valıd In Asıan Countrıes? A Panel Data Analysıs On The Causalıty Between Inflatıon And Interest Rates. Inflation, Inequality, Nanotechnology, and Development, 84.
Sugözü, İ. H., & Yaşar, S. (2020). Enflasyon ve faiz ilişkisi: OECD ülkeleri üzerine panel regresyon ve nedensellik analizleri. Maliye Dergisi.
Sümer, A. L. (2020). Geleneksel Olmayan Para Politikası Kapsamında Neo-Fisher Etkisi: 2008 Sonrası Türkiye Deneyimi. Uluslararası Ticaret ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-21.
Şeker, H., & Demirel, B. (2022). Düşük Faiz Politikası ve Enflasyon: Neo-Fisherian Yaklaşım Çerçevesinde Türkiye Üzerine Bir Analiz. Fiscaoeconomia, 6(3), 949-975.
T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığı. (2018). Yeni Ekonomi Programı (2019–2021): Dengelenme, disiplin ve değişim. https://ms.hmb.gov.tr/uploads/2019/10/Yeni-Ekonomi-Program%C4%B1-2019-2021.pdf
Taylor, J. B. (1993, December). Discretion versus policy rules in practice. In Carnegie-Rochester conference series on public policy (Vol. 39, pp. 195-214). North-Holland.
Tayyar, A. E. (2019). Neo-Fisher Etkisi ve Türkiye Uygulamasi. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(36), 307-339.
Telçeken, H., & Değirmen, S. (2019). Enflasyon ve Kredi Faizleri Arasındaki Uzun Dönemli İlişkinin Fisher Hipotezi Çerçevesinde Değerlendirilmesi: Türkiye Uygulaması (2002-2018). Istanbul Business Research, 47(2), 154-182.
Telek, C. (2020). Nominal Faiz Oranı İle Enflasyon İlişkisi: D-8 Ülkeleri İçin Fısher Etkisinin Varlığının Araştırılması. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi (İKTİSAD), 5(12), 181-193.
Tunalı, H., & Erönal, Y. Y. (2016). Enflasyon ve faiz orani ilişkisi: Türkiye’de fisher etkisinin geçerliliği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(4), 1415-1431.
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB). (2018, 13 Eylül). Faiz oranlarına ilişkin basın duyurusu. https://www.tcmb.gov.tr/wps/wcm/connect/tr/tcmb+tr/main+menu/duyurular/basin/2018/duy2018-38
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB). (2023). Para politikası raporu. TCMB.
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası. (2026). Elektronik Veri Dağıtım Sistemi (EVDS). https://evds2.tcmb.gov.tr/
Türkiye İstatistik Kurumu. (2026). İstatistiksel veriler. https://data.tuik.gov.tr/
Uribe, M. (2022). The Neo-Fisher effect: Econometric evidence from empirical and optimizing models. American Economic Journal: Macroeconomics, 14(3), 133-162.
Uslu, H. (2020). Enflasyon ile mevduat ve kredi faizleri arasındaki ilişki: Türkiye için Fisher eşitliği çerçevesinde ekonometrik bir analiz. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 201-229.
Yapraklı, S. (2022). Açık enflasyon hedeflemesi döneminde neo-fisher etkisi’nin geçerliliği: Türkiye üzerine ekonometrik bir analiz. EKOIST Journal of Econometrics and Statistics, (37), 85-105.
Yenice, S., & Yenisu, E. (2019). Türkiye’de döviz kuru, enflasyon ve faiz oranlarinin etkileşimi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 1065-1086.
Yolusever, A. (2025). Türkiye’de Heterodoks İktisat: Siyasal, Felsefi Ve Kurumsal Dinamikler Işığında Bir İnceleme. Mülkiye Dergisi, 49(3), 541-570.
Yücememiş, B. T., Alkan, U., & Dağıdır, C. (2015). Yeni Bir Para Politikası Aracı Olarak Faiz Koridoru: Türkiye’de Para Politikası Kurulu Faiz Kararlarının Enflasyon Üzerindeki Etkisi. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 7(13), 449-478.

Details

Primary Language

English

Subjects

Applied Macroeconometrics

Journal Section

Research Article

Authors

Fatih Kaya ^*
0000-0001-9527-3682
Türkiye

Cem Koçak
0000-0002-7339-7438
Türkiye

Burak Doğangün
0000-0001-6276-8179
Türkiye

Taha Bahadır Saraç
0000-0001-6911-854X
Türkiye

Publication Date

July 26, 2026

Submission Date

April 30, 2026

Acceptance Date

July 6, 2026

Published in Issue

Year 2026 Volume: 27 Number: 3

DOI

https://doi.org/10.37880/cumuiibf.1940735

IZ

https://izlik.org/JA45CR97YE

Cite

RIS / Bibtex

APA

Kaya, F., Koçak, C., Doğangün, B., & Saraç, T. B. (2026). REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 27(3), 910-931. https://doi.org/10.37880/cumuiibf.1940735

AMA

1.Kaya F, Koçak C, Doğangün B, Saraç TB. REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 2026;27(3):910-931. doi:10.37880/cumuiibf.1940735

Chicago

Kaya, Fatih, Cem Koçak, Burak Doğangün, and Taha Bahadır Saraç. 2026. “REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD”. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi 27 (3): 910-31. https://doi.org/10.37880/cumuiibf.1940735.

EndNote

Kaya F, Koçak C, Doğangün B, Saraç TB (July 1, 2026) REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 27 3 910–931.

IEEE

[1]F. Kaya, C. Koçak, B. Doğangün, and T. B. Saraç, “REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, vol. 27, no. 3, pp. 910–931, July 2026, doi: 10.37880/cumuiibf.1940735.

ISNAD

Kaya, Fatih - Koçak, Cem - Doğangün, Burak - Saraç, Taha Bahadır. “REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD”. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 27/3 (July 1, 2026): 910-931. https://doi.org/10.37880/cumuiibf.1940735.

JAMA

1.Kaya F, Koçak C, Doğangün B, Saraç TB. REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 2026;27:910–931.

MLA

Kaya, Fatih, et al. “REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD”. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, vol. 27, no. 3, July 2026, pp. 910-31, doi:10.37880/cumuiibf.1940735.

Vancouver

1.Fatih Kaya, Cem Koçak, Burak Doğangün, Taha Bahadır Saraç. REGIME CHANGE IN THE INTEREST RATE-INFLATION RELATIONSHIP: A COMPARATIVE ANALYSIS IN TÜRKİYE USING THE SMOOTH LOCAL PROJECTIONS METHOD. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 2026 Jul. 1;27(3):910-31. doi:10.37880/cumuiibf.1940735