THE FIRST STEP-TO WHERE?: FOREIGN VISITS OF LEADERS AFTER CHANGE IN POLITICAL POWER AND THE SEARCH FOR LEGITIMACY

Lider ziyaretlerini bir dış politika göstergesi olarak okuyan literatür büyük ölçüde yerleşik yönetimlere odaklanmakta, iktidarın köklü biçimde el değiştirdiği anları ihmal etmektedir. Bu çalışma, siyasal iktidar değişiminin ardından göreve gelen liderlerin ilk on iki ayda gerçekleştirdiği yurt dışı ziyaretlerin hangi dış politika önceliklerini ve meşruiyet arayışını görünür kıldığını incelemektedir. Çalışma bu soruyu, 2012'de Mısır'da cumhurbaşkanı seçilen Muhammed Mursi ile 2024 sonunda Suriye'de yönetimi devralan Ahmed eş-Şara'nın görevdeki ilk on iki aylık diplomatik ziyaretlerini karşılaştırarak ele almaktadır. Analiz, yazarın kendi derlediği özgün bir veri setine dayanmakta ve ziyaretleri coğrafi dağılım, kronolojik sıralama, tekrar sıklığı ve çok taraflı katılımın niteliği olmak üzere dört gösterge üzerinden değerlendirmektedir. Bu dönemde Mursi on dokuz, eş-Şara ise yirmi iki yurt dışı ziyareti gerçekleştirmiş, analiz toplam kırk bir lider ziyaretini kapsamıştır. Bulgular, işleyen bir devlet aygıtını ve kesintisiz uluslararası üyelikleri devralan Mursi'nin ziyaretlerinin coğrafi olarak dağınık ve düşük tekrar yoğunluklu bir örüntü izlediğini, buna karşılık çökmüş bir devlet aygıtını ve tartışmalı bir uluslararası statüyü devralan eş-Şara'nın ziyaretlerinin ilk aylarda neredeyse tamamen Orta Doğu'ya yoğunlaştığını ve daha yüksek bir tekrar sıklığı taşıdığını göstermektedir. İki lider de ilk durak olarak Suudi Arabistan'ı seçmiş olsa da bu ortaklığın ötesindeki portföyler köklü biçimde ayrışmaktadır. Çalışma bu farkı nedensel bir ilişki olarak değil, devralınan kurumsal konumun ağırlığına göre şekillenen bir örüntü olarak yorumlamakta ve iktidar değişimi sonrası dönemin dış politika analizinde ziyaret verisinin önemli bir analitik araç olarak değerlendirilebileceğini önermektedir.

This study focuses on the foreign visits carried out by leaders during their first twelve months in office following a change of political power. The literature that reads leader travel as a foreign policy indicator has largely focused on established governments, overlooking moments when power changes hands in a fundamental way. This study examines which foreign policy priorities and search for legitimacy these first-year visits render visible, comparing the first twelve months of diplomatic travel by Muhammed Morsi, elected president of Egypt in 2012, and Ahmed al-Sharaa, who took over the government in Syria at the end of 2024. The analysis draws on an original data set compiled by the author and evaluates the visits along four indicators: geographic distribution, chronological sequencing, the frequency of repeat visits, and the nature of participation in multilateral meetings. During this period Morsi undertook nineteen foreign visits and al-Sharaa twenty-two, bringing the analysis to a total of forty-one leader visits. The findings show that Morsi, who inherited a functioning state apparatus and uninterrupted international memberships, followed a visit pattern that was geographically dispersed and low in repeat intensity, whereas al-Sharaa, who inherited a collapsed state apparatus and a contested international status, concentrated his visits almost entirely on the Middle East in the early months and displayed a markedly higher repeat frequency. Although both leaders chose Saudi Arabia as their first stop, their portfolios diverge sharply beyond this shared starting point. The study interprets this difference not as a causal relationship but as a pattern shaped by the weight of the institutional position inherited, and proposes that visit data can be considered an important analytical tool for the study of foreign policy in the aftermath of a change in political power.